زندگی جاریست

در اتاق عمل باز میشه دکتر با یه حالت معمولی میاد بیرون میگه همه تلاشمون رو کردیم ولی احتمال موندنش کمه شاید فقط یه درصد امید, به برگشتنش باشه همه میریزن بهم یکی داد میزنه یکی گریه میکنه یکی میزنه توی سرش ولی اون ته یکی آروم نشسته و امید,وار به اون یه درصد و برگشتنش زیر لب زمزمه میکنه و با قوت قلب خاصی نگاه میکنه الان به یکی مثل اون نیاز دارم خیلی خیلی ... ...

آدم های دنیای مدرن بیش از حد دچار نباید بودبه واژه؛ به کلام!ما پیش از آنچه بايدبه واژه ها دچاریمكلام را نبايداينقدرها هم جدى گرفتحرف است ديگرمى گويند و مى روندبى هيچ تأملىبى هيچ تضمينىو بدتر از همهو بی هیچ وجدانی…!نبايد به روزهاى پُر واژه اجازه دادبا سيلى و ناسزا و خونابه به پايان برسندنبايد شبيه فريادِ ديگران شددر این روزگار بايدجدال با واژه ها را فراموش كنىو باورت را از كلام پس بگيرى.حقيقت اين استدر دنياى مدرن آدم ها آموخته اندبدونِ قلب نفس بكشند! نوشته شده در پنجشنبه دوم آذر ۱۳۹۶ساعت 14:22 توسط s+s| | ...

بیش از حد دچار نباید بودبه واژه؛ به کلام!ما پیش از آنچه بايدبه واژه ها دچاریمكلام را نبايد اينقدرها هم جدى گرفتحرف است ديگر مى گويند و مى روند بى هيچ تأملىبى هيچ تضمينىو بدتر از همه و بی هیچ وجدانی…!نبايد به روزهاى پُر واژه اجازه داد با سيلى و ناسزا و خونابه به پايان برسندنبايد شبيه فريادِ ديگران شد در این روزگار بايد جدال با واژه ها را فراموش كنى و باورت را از كلام پس بگيرى. حقيقت اين استدر دنياى مدرن آدم ها آموخته اند بدونِ قلب نفس بكشند!...

باید خداحافظی کرد!از همه آنهایی که دوست داشتنِ بی شائبه را نیاموخته اند.از همه آنهایی که عشق را حقِ مسلمِ خود میدانند و حتی ذرهای عشق ورزیدن بلد نیستند.از همه آنهایی که چشمهایشان را به خوبیها میبندند و کوچکترین اتفاقها را از دریچه ی شک و تردید میبینند.از همه آنهایی که هرگز کلامی به مهر بر زبانشان جاری نمیشود، آنهایی که تمام فرصتها را غنیمت میشمارند برای رنجاندن کسانی که تشنه ی محبتند.باید خداحافظی کرد!از آنهایی که به کرات دل ما را شکسته اند.از آنهایی که از شادمانیهای ما شاد نمیشوند.از آنهایی که در غمها نه غمخوارِ ما هستند نه سنگ صبوراز آنهایی که با ما هیچ خاطرهای نمیسازند،آنهایی که به سادگی ما را فراموش میکنند، آنهایی که تنها زمانی سراغِ ما میآیند که چیزی میخ...

هوا سرد است! نه به سردی خونی که در رگ هایم جاریست گویی هیچگاه گرمایش را احساس نخواهم کرد من این سرما را در اوج گرما تجربه داشته ام یه بهتر بگوبم عمری با این سرما زیسته ام رو به انجماد می روم کمک! وجودم یخ زده است هیچ دماسنجی دمایم را نمی سنجد! حیات در وجودم قندیل بسته است! این سرما نیست مرگ است آری من مرده ام ... هوا سرد است...

تو باید پیرمرد قصه های مادربزرگ شویهمان که در سال های دورکنار نیمکت پارکی نزدیک خانه می نشیندعصایش را می گذارد کنارشو هی با چشم های کم سویشبه ساعت نگاه می کندتا بانوی خانه از دلواپسیبا پا دردبه دنبالش بیایداخم کند و با همان بی حوصلگی سنش بگوید:آخر نمی گویی من دلم هزار راه می رود ؟و بعد بی فکر عصاتکیه به شانه های بانویش می دهدو تا خانه را حافظ می خواند و در گوش بانو می گوید:بانو جان...من برای همین دلواپسی هایت تا بحال نفس در سینه قایم کرده ام!تو باید همانی باشی کهاگر روزی دست روزگار تو را به خاک سپردهر که از کنار خاکت گذر کرد بگوید:او بود...برای یکی بود...بر...

به من دروغ بگو!بگو که دوستم داری،و از دلتنگیِ زیادخوابمدت هاست سراغت را نمی گیرد،از شادی ها بگو،از خانه ای که گرم و کوچک است،از بچه های مانوقتی به آرامی در کنار همپیر خواهیم شد.به من دروغ بگو!و نگذار عشق به یکبارهپشت این سکوتی که کرده ایمرا از پای درآورد....

این روزا انقدر درد می کشم که روزایی که درد نداشتم و سالم بودم برام خاطره شده ... روزای روشن کجان خدایااا ؟...

بوسیدمت بارهاهر بار که شاخه گلی را بوییده امموهایت را نوازش کرده امهر بار که باد معاشقه میکرد با شاخه هادوستت داشته ام بارها و بارهاهر بار که مادری کودکش رامعشوقه ای دلبرش رادریا ماهی ها را...و هر بار...آااه ... هربارچقدر کم است برای بیشتر دوست داشتنت!دنیا از آن ماست عزیزمو بلوط های سبز افتاده بر زمینگواه تمام این اجابت های بی نصیب من استبایدجمع شان کنیممن برای تو تو برای منباید به قدر تمام بلوط های سبز افتاده بر روی زمینبرای هم حرف ها بزنیممن برای توو باز هم من برای توو همیشه من برای تو...